یادداشت‌های چند خانم طلبه

«بِسْمِ اللهِ الرَّحمنِ الرَّحیم»وقتی دُرُست و خوب فکر می‌کرد، می‌فهمید که چند سال از عمر با ارزش و فرصت‌هایش را با سیر در گذشته‌ها از دست داده و بدون آن‌ که متوجه باشد حال و آینده‌اش را به فراموشی سپرده است؛ درست بر عکس آن چه باید باشد. او برای ناگواری… بیشتر »

«بِسْمِ اللهِ الرَّحمنِ الرَّحیم»همیشه برای سفر به راه‌های ناشناخته نیاز به نقشه‌ی راه داری تا در مسیر جاده گم نشوی! گاهی حتی با در دست داشتن نقشه مسیرت را گم می‌کنی و ناچار باید از دیگران کمک بگیری؛ با این وجود باز هم تمام راه را احتیاط می‌کنی تا آن را… بیشتر »

«بِسْمِ اللهِ الرَّحمنِ الرَّحیم»امان از کفش بی‌پاشنه چرخ‌های هواپیما که از زمین جدا شد، خیالم راحت شد! نفسی از سر آرامش خیال کشیدم و سرم را به پشتی صندلی تکیه دادم. از صبح زود به دلیل بارندگی شدید چند بار شنیدم که شاید هواپیما نتواند پرواز کند و هر دفع… بیشتر »

می دونستی هر آدمی یه همزادی داره که اگه بیاد سراغش خیلی ترسناکه... شبیه خوده آدمه ولی خودت نیستی! همزادته...تا حالا اسم «ونگوله زن» را شنیدی؟حسابی مواظب باش، اگه دیدی یکی صدات میزنه، فوری جواب ندی "بله"...بله بگی دیگه تمومه... تو رو میکشونه دنبال خودش و… بیشتر »

  طراح داشت ابعاد آشپزخانه را اندازه می‌زد، برای طراحی کابینتها. ــ «جِناب، اُپِن باشه یا جزیــره؟ البتـــه، جزیــره تو بورســه».  کجا بودیم و به کجا رسیدیم! آشپزخانه‌های قدیمی (مطبخ) که در کُنجی از حیاط خانه بود و در عین سادگی با بو و بَرِ غذاهای… بیشتر »

مانکن غمگین پرسه های بی هدفی موهای طلایی رنگی که ییرون ریخته بود و دستمال کوچکی-شال- وسط سرش.. جین پاره و سبک‌ مانکن وار راه رفتن...ماشین ها و پسرها یی که با صدای تند موزیک به او توجه نشان میدادند.صدایی در قلبش می گفت:« نگاه ها محو منه، وای من آخرشم، چه… بیشتر »

«بِسْمِ اللهِ الرَّحمنِ الرَّحیم»غذای متبرک حضرتی هر بار با صدای زنگِ اتاق، هر سه نفر به سمت دَر می‌رفتیم و وقتی می‌دیدیم از آنچه که منتظرش بودیم خبری نیست، دوباره ناامید برمی‌گشتیم.چند روزی می‌شد که در یکی از هتل‌های نزدیک حرم اقامت کرده بودیم؛ از آنج… بیشتر »

گاهی ذهنت را تعطیل کن!به خودت استراحت بده و تمام آن جنجال های شلوغ را از فکرت خالی کن...مگر آن قلب قدر یک کف دستت، چقدر گنجایش دارد برای اینهمه کشمکش ذهنی...حتی گاهی کتاب هایت را هم ببند! بگذار کمی خاک بخورند تا "فرصت خالی هیچ بی نهایت" را نفس بکشی ...ح… بیشتر »

در زمان خلیفه ی اموی، ولید بن عبد الملک مسلمانان توانستند مناطقی را که اسپانیا و پرتقال امروزی را تشکیل می دهند به تصرف خود در آورند.این فتح بزرگ و تاریخ ساز توسط طارق بن عبد العزیز و به کمک یکی از فرماندهان سپاه اسلام، موسی بن نصیر به دست مسلمانان… بیشتر »

#به_قلم_خودم عطر سبزی محلی باغچه مادرم اتاق را پر کرده ، همه را ریخته توی سینی بزرگ و دوتایی داریم پاک میکنیم و حرف میزنیم.هروقت که دلم از پیتزا و کافی شاپ و شلوغی گیج خیابان های مثلا مدرن شهر و خلاصه هر چه که نماد زندگی عصر حاضر هست میگیرد؛ باغچه قدی… بیشتر »

«بِسْمِ اللهِ الرَّحمنِ الرَّحیم»بشقاب‌های گل سرخ قدیمی درست است که اسباب‌کشی همیشه با دردسر و صرف هزینه‌های زیاد همراه است اما وقتی مجبور باشی، بهتر است که حتی از این امرِ تکراریِ بی‌زار نیز لذت ببری.هر وقت که وسایل را از کمدها بیرون می‌کشی خاطرات برا… بیشتر »

#این_داستان_واقعی_است #به_قلم_خودم #زندگینامه به خدای کعبه که رستگار شدی روبه‌رویش که می‌نشینم، چشمم روشن و دلم شاد می‌شود، هر روز شاهد رشد و بالندگی‌اش هستم، روزی چند بار برای رهایی از خستگی‌ها و بی‌حوصله‌گی‌ها، برای فرار از روزمره‌گی‌ها به او پناه می‌… بیشتر »

#به_قلم_خودم چندی است که بر تخته سیاه کوچک خانه ام، نوشته ام «شاید این جمعه بیاید» تا هر زمان که آن را می‌بینم به یادتان بیفتم و به خودم تلنگر بزنم که بیشتر مراقب رفتارم باشم، بیشتر مراقب گفتارم باشم، خانه را مرتب‌تر نگه دارم، شاید آقا، روز جمعه‌… بیشتر »

به خاطر لبخند او #به_قلم_خودم عشق که نرم نرمک قدم به خانه ی دل آدم بگذارد، همه چیز جذاب و دوست داشتنی می شود...‌حتی اگر به اندازه گشت و‌گذار در خیابانی باشد که همیشه ی خدا از آن رد شده ای و هیچ حسی هم به آن نداشتی...اما این بار فرق میکند...پای عشق که وس… بیشتر »

بهانه ی خط خطی غزل های ناتمامبه ندرت پیش می آید، یکی از آن آدم های ناب را ببینم... همان ها که به محض دیدنشان، پی میبری چقدر رفیقند با خدا و چقدر اتصالشان قوی است...عطر هفت آسمان، عظمت از سر و رویشان می بارد.اصلا لازم نیست دهان باز کنند و چیزی بگویند، اس… بیشتر »

#به_قلم_خودم پیراهن قشنگ سفیدی پوشیدم و‌ با شور وشوق خاصی گفتم: "میخوام برم باغ رقیه اینا"...در چوبی خانه ی "رقیه اینا"، احتیاج به در زدن نداشت...‌همیشه ی خدا باز بود... رقیه و‌چند نفر دیگه زیر درخت توت قرمز، پارچه نگه داشته بودند... آنقدر درخت انبوه و… بیشتر »