یادداشت‌های چند خانم طلبه

به خاطر لبخند او #به_قلم_خودم عشق که نرم نرمک قدم به خانه ی دل آدم بگذارد، همه چیز جذاب و دوست داشتنی می شود...‌حتی اگر به اندازه گشت و‌گذار در خیابانی باشد که همیشه ی خدا از آن رد شده ای و هیچ حسی هم به آن نداشتی...اما این بار فرق میکند...پای عشق که وس… بیشتر »

بهانه ی خط خطی غزل های ناتمامبه ندرت پیش می آید، یکی از آن آدم های ناب را ببینم... همان ها که به محض دیدنشان، پی میبری چقدر رفیقند با خدا و چقدر اتصالشان قوی است...عطر هفت آسمان، عظمت از سر و رویشان می بارد.اصلا لازم نیست دهان باز کنند و چیزی بگویند، اس… بیشتر »

#به_قلم_خودم پیراهن قشنگ سفیدی پوشیدم و‌ با شور وشوق خاصی گفتم: "میخوام برم باغ رقیه اینا"...در چوبی خانه ی "رقیه اینا"، احتیاج به در زدن نداشت...‌همیشه ی خدا باز بود... رقیه و‌چند نفر دیگه زیر درخت توت قرمز، پارچه نگه داشته بودند... آنقدر درخت انبوه و… بیشتر »